Το Παπάκι πάει..στο Νηπιαγωγείο Κίτρους!

 

 

Ολοκληρώσαμε το 3^ο εργαστήριο δεξιοτήτων με το πρόγραμμα Αγωγής Υγείας με τίτλο «Το Παπάκι πάει...» .Το Πρόγραμμα εντάσσεται στον θεματικό κύκλο «Ζω καλύτερα-Ευ ζην » και συγκεκριμένα στην υποενότητα Ψυχική υγεία- Αυτομέριμνα και Πχο χ﷽﷽﷽﷽﷽﷽ προωυλφίσαμε κίολας !ν φοβρόληψη .

Είναι μια πρωτοβουλία του Χαμόγελου του παιδιού που απευθύνεται  σε νηπιαγωγεία αλλά και στις π ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽αρηγορήαφή με την εμπερώτες τάξεις του Δημοτικού , με στόχο την εκπαίδευση των παιδιών σε σωστούς τρόπους αντίδρασης σε περίπτωση εξαφάνισης τους .

Τα παιδιά ηλικίας μέχρι έξι ετών, λόγω του αναπτυξιακού επιπέδου, δεν αντιλαμβάνονται αμέσως ότι έχουν χαθεί .Επομένως είναι κρίσιμης σημασίας η εκπαίδευση τους σε συνθήκες όπου χάσει τον προσανατολισμό τους , ώστε να έχει αυξημένη επίγνωση των κινδύνων γύρω τους και να είναι σε ετοιμότητα.

Τα παραπάνω γίνονται με χρήση κούκλας, ώστε το θέμα να μην φοβίσει τα παιδιά, η κούκλα  λειτουργεί σαν αντικείμενο μετάθεσης φόβου . Μέσω αυτής τα παιδιά μαθαίνουν να εκφράζουν φόβους, προβληματισμούς κι επιθυμίες για ένα θέμα εξαφάνισης .

 Ποια είναι όμως αυτά τα βήματα ; Πάμε να τα δούμε παρέα!

 Αρχικά συζητήσαμε για το τι σημαίνει εξαφάνιση αφού γνωρίσαμε ένα παπάκι, τον Πάκο , που βρέθηκε στο σχολείο μας έχοντας χάσει τη μαμά του. 

Τα παιδιά προθυμοποιήθηκαν να το βοηθήσουν και σκεφτήκαν να τι να του πουν για να νιώσει όμορφα...(Είσαι γλυκούλης, σε αγαπάμε πάρα πολύ, είσαι πολύ μαλακός, πάρε βαθιές ανάσες, πάρε τα παιχνίδια μας, θα σε πάμε στη μαμά σου)

Διερευνήσαμε τα συναισθήματα που νιώθουμε αν χαθούμε...(Λύπη, φόβο, τρόμο, θλίψη, αγωνία κλπ)

Προκειμένου να βοηθήσουμε τον Πάκο, φτιάξαμε ατομικά κούκλα βοηθό (μικρές φιγούρες από ξύλινα κουτάλια και «άχρηστα υλικά »)

 Διαβάσαμε  την ιστορία του Αλέξανδρου (σενάριο εξαφάνισης)και παίξαμε πολλά εναλλακτικά σενάρια βρίσκοντας λύσεις (Τι θα έκανες αν...)

Ακούσαμε την ιστορία του Πάκο, κατανοήσαμε την κατάσταση του ,μέσω της ιστορίας αλλά και άλλων σεναρίων εξαφάνισης «μπήκαμε στη θέση του», δηλαδή ήρθαμε σε επαφή με την εμπειρία αυτή αποκτώντας νέες γνώσεις, συζητώντας και εμπλουτίζοντας το λεξιλόγιο μας.

Ο Πάκο συμμετείχε σε όλο το πρόγραμμα  και τα παιδιά τον αναζητούσαν , τον αγκάλιαζαν, τον παρηγορούσαν και αυτός τους ενθάρρυνε σε κάθε εργασία και δραστηριότητα δίνοντας κίνητρο στην ομάδα .

Ώρα να βρούμε την μαμά –Πάπια! Χρησιμοποιώντας την κούκλα βοηθό μας , καθοδηγούμε τον Πάκο ώστε να βρει τη μαμά του.  Κατασκευάσαμε ατομικά το παπάκι με τα βήματα που θα ακολουθήσουμε αν χαθούμε και το δείξαμε στους γονείς και συγγενείς μας...

 Τα τέσσερα βήματα μας είναι :

1.Να μείνεις Πάκο σταθερός

2. Να φωνάξεις δυνατά βοήθεια κόσμος πολύς να μαζευτεί

 3.Έχεις δικαίωμα ΌΧΙ να πεις, αν κάποιος σε πιέζει ή κάτι σε ενοχλεί

4.Εάν δεις αστυνομικό, θα σε βοηθήσει , μίλα του στο λεπτό!

 

 Μαθαίνουμε τον αριθμό 100 και τον αριθμό του Χαμόγελου του παιδιού  116000 που πρέπει να καλέσουμε εάν ποτέ χαθούμε .Παίζουμε κινητικό τους βρίσκουμε τους γράφουμε και τους κυκλώνουμε.

 

Παίζοντας με τους κύβους ηρώων , αντιδράσεων και συναισθημάτων , φτιάξαμε και διηγηθήκαμε τις δικές μας ιστορίες εξαφάνισης

 

Τέλος, παρακολουθήσαμε  κουκλοθέατρο με την ιστορία του Πάκο που μας διασκέδασε και μας έκανε να σκεφτούμε παραπάνω πάνω στο θέμα , αφού υπήρχε αλληλεπίδραση  μεταξύ του  βοηθού (δηλαδή κάθε παιδιού) και των ηρώων  μέσω διαλόγου στην παράσταση  (Τι έπαθε ο Πάκο; Τι  πρέπει να κάνει τώρα;) .

Κι επειδή μας άρεσε πολύ το ζωγραφίσαμε κιόλας !